12/1/2018
Γράφει ο Μάριος Πρωτόπαπας, Φυσικοπαθητικός – Ομοιοπαθητικός – Σύμβουλος Διατροφής

Η Σκλήρυνση κατά Πλάκας είναι μια νευρολογική πάθηση που συνιστά μια ισχυρή πρόκληση τόσο για τον πάσχοντα όσο και για τον θεραπευτή.

Συνήθως εμφανίζεται σε νεαρή ηλικία (20-35 ετών) και προσβάλλει τις γυναίκες σε διπλάσιο ποσοστό απ’ ό,τι τους άντρες. Στην πάθηση αυτή υπάρχει σταδιακή απώλεια της μυελινικής πλάκας (μυελίνης), ενός προστατευτικού περιβλήματος που καλύπτει κυκλικά το νεύρο. Η μυελίνη, εκτός από την προστασία που παρέχει στο νεύρο, παίζει ρόλο και στη μετάδοση των νευρικών ερεθισμάτων, αλλά και στην αποτροπή βραχυκυκλωμάτων κατά τη μετάδοση του ερεθίσματος.

Σκλήρυνση κατά Πλάκας και Συμπτώματα

Η απώλεια ή η βλάβη της μυελίνης θα επιφέρει συμπτώματα, μερικά από τα οποία είναι:

  • Θολή όραση και μείωση περιφερικής όρασης (οπτική νευρίτιδα), ξηροφθαλμία
  • Προβλήματα στην αίσθηση της αφής (σαν να τσιμπάνε βελόνες), μουδιάσματα, υπαισθησία
  • Προβλήματα νευρομυικής συναρμογής, κινητικές δυσκολίες, τρέμουλο στα χέρια
  • Προβλήματα στον έλεγχο ούρησης και αφόδευσης – επείγουσα ούρηση, δυσκοιλιότητα
  • Κράμπες
  • Πονοκέφαλοι, ίλιγγος
  • Κούραση
  • Μυϊκή αδυναμία, βαριά πόδια
  • Δυσφαγία

Τα συμπτώματα αυτά είναι ενδεικτικά. Κάθε άνθρωπος που πάσχει από σκλήρυνση κατά πλάκας μπορεί να τα έχει ή να έχει διαφορετικούς συνδυασμούς ή άλλα συμπτώματα, καθώς πρόκειται για μία ιδιαίτερα εξατομικευμένη κατάσταση και σε όλο τον κόσμο δεν υπάρχουν δύο πάσχοντες με ίδια συμπτώματα.

Η Σ.Κ.Π. κατατάσσεται πλέον στα αυτοάνοσα νοσήματα. Πρόκειται για νοσήματα στα οποία το ανοσοποιητικό και νευρικό σύστημα παρουσιάζουν απορρυθμίσεις και το ανοσοποιητικό επιτίθεται στον ίδιο τον οργανισμό.

Αίτια για τη Σκλήρυνση κατά Πλάκας

Η επιστημονική κοινότητα δεν γνωρίζει την αιτία για τη Σ.Κ.Π. αλλά προτείνονται παράγοντες ως επιβαρυντικοί ή πιθανώς αιτιολογικοί:

  • Γονιδιακές προδιαθέσεις
  • Περιβαλλοντικοί παράγοντες
  • Ιογενείς λοιμώξεις
  • Χρόνια έλλειψη βιταμίνης D3 (η Σ.Κ.Π δεν εμφανίζεται σχεδόν καθόλου σε χώρες του Ισημερινού)
  • Διατροφικές ελλείψεις
  • Μόλυνση από υδράργυρο ή αλουμίνιο
  • Ψυχικά σοκ κ.ά.

Στα 15 και πλέον χρόνια που ασχολούμαι με τις νευρολογικές παθήσεις (από τη μεριά τόσο του ασθενή όσο και του φυσικοπαθητικού-ομοιοπαθητικού) έχω διακρίνει έναν συνδυασμό τριών παραγόντων που παρουσιάζονται στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων:

  1. Ένα ξαφνικό ψυχολογικό σοκ που βρίσκει τον άνθρωπο απροετοίμαστο σε συνδυασμό με
  2. Ένα ευάλωτο ανοσοποιητικό σύστημα και
  3. Μία γενετική προδιάθεση.

Σύμφωνα με την ως τώρα έρευνα και εκτίμησή μου πρέπει να υπάρχουν ΚΑΙ οι 3 αυτοί παράγοντες ώστε να έχουμε την εκδήλωση νευρολογικών συμπτωμάτων:

  • Ο 1ος παράγοντας ‒ η γενετική προδιάθεση ‒ είναι αμετάβλητος: δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα για αυτό. Ωστόσο η γενετική προδιάθεση δεν μπορεί από μόνη της να προκαλέσει τη νόσο. Απλώς δείχνει μια τάση να εμφανιστούν συμπτώματα ΑΝ ‒ και μόνον αν ‒ υπαρξουν και οι 2 επόμενοι παράγοντες,
  • Ο 2ος παράγοντας ‒ το απρόσμενο ψυχικό σοκ ‒ είναι εντελώς αστάθμητος καθώς μπορεί ή όχι να προκύψει στη ζωή ενός ανθρώπου.
  • Ο 3ος παράγοντας ‒ το εύαλωτο ανοσοποιητικό σύστημα ‒ εντάσσεται ως ένα βαθμό στη γενετική προδιάθεση, αλλά στο μεγαλύτερο μέρος εξαρτάται από τις περιβαλλοντικές επιδράσεις και από τον τρόπο ζωής και διατροφής μας, όπως και από το πώς επιλέγουμε να θεραπεύουμε τον οργανισμό μας. Από πολλές επιστημονικές έρευνες επιβεβαιώνεται πλέον πως η άκαιρη ή βαριά χρήση χημικών φαρμάκων μπορεί να υπονομεύσει το ανοσοποιητικό σύστημα του ανθρώπου και σύμφωνα με την παρατήρησή μου πολλοί ασθενείς με Σ.Κ.Π. είχαν τέτοιου τύπου παρέμβαση στον οργανισμό τους μήνες ή χρόνια πρν εμφανιστούν τα πρώτα συμπτώματα.

Η συμβατική αγωγή για την αντιμετώπιση της Σκλήρυνσης κατά Πλάκας

Μετά τη διάγνωση της σκλήρυνσης κατά πλάκας ο ασθενής συνήθως λαμβάνει ισχυρή φαρμακευτική αγωγή που συνήθως στόχο έχει να καταστείλει τη δράση του ανοσοποιητικού συστήματος. Η προσδοκία από τη χημική αγωγή είναι πως το ανοσοποιητικό θα λιγοστέψει τη δράση του επί της μυελίνης και ως συνέπεια θα μειώσει τις ώσεις (εξάρσεις) τις νόσου και θα δώσει στον ασθενή λιγότερα συμπτώματα και καλύτερη ποιότητα ζωής.

Επειδή όμως τα φάρμακα αυτά δρουν ισχυρά και παρεμβατικά σε έναν κεντρικό τομέα του ανθρώπινου οργανισμού – στον νευρο-ανοσο-ενδοκρινικό άξονα – στην πράξη, βλέπουμε πως τα αποτελέσματα δεν είναι πάντα τα αναμενόμενα, οπότε προκύπτουν τρία σημαντικά ερωτήματα:

  1. Θεραπεύει τη σκλήρυνση κατά πλάκας η χημική αγωγή;
  2. Μήπως η καταστολή του ανοσοποιητικού συστήματος έχει και πολλές ανεπιθύμητες ενέργειες παράπλευρα με την πιθανή (;) προσδοκόμενη μείωση των ώσεων;
  3. Ποια είναι τα αποτελέσματα των αγωγών αυτών σε βάθος χρόνου;

Βάσει της κλινικής εμπειρίας και της στατιστικής παρατήρησης μπορούν να δοθούν οι εξής απαντήσεις:

  1. Η χημική αγωγή που δίνεται για τη σκλήρυνση κατά πλάκας προορίζεται κυρίως στην αναχαίτιση των συμπτωμάτων και στην επιβράδυνση της εξέλιξης της νόσου. Δεν δρα θεραπευτικά με την έννοια της αναστροφής της πάθησης.
  2. Τα ανοσο-‘ρυθμιστικά’ ανοσο-κατασταλτικά φάρμακα έχουν αρκετές παρενέργειες και, σε βάθος χρόνου, επιβαρύνουν πολλούς ιστούς και πολλά συστήματα του οργανισμού.
  3. Οι έρευνες και οι επιστημονικές μελέτες που έχουν γίνει για χημικές αγωγές αντιμετώπισης της σκλήρυνσης κατά πλάκας δείχνουν πως, σε βάθος χρόνου, τα αποτελέσματα είναι ασαφή ως προς την ωφέλειά τους. Κάποιες έρευνες δείχνουν μικρό θετικό αποτέλεσμα, κάποιες δείχνουν στατιστικά ασήμαντο πλεονέκτημα ή κανένα αποτέλεσμα (1), (4) – , και κάποιες δείχνουν πως, σε βάθος χρόνου, συγκεκριμένα φάρμακα επιφέρουν επιδείνωση της υγείας των ασθενών σε σχέση με αυτούς που δεν έλαβαν καθόλου αγωγή! (2), (3)

Δεδομένων των προβληματισμών που προκύπτουν από την επίδραση των φαρμακευτικών αγωγών προκύπτει και το επόμενο ερώτημα:

Υπάρχουν επιπλέον δυνατότητες αντιμετώπισης της σκλήρυνσης κατά πλάκας;

Η απάντηση είναι ένα σαφές ΝΑΙ. Συγκεκριμένα, οι ενδεδειγμένες φυσικές θεραπείες όπως:

… μπορούν να συνεισφέρουν σημαντική βοήθεια στους ασθενείς με Σ.Κ.Π. σε πολλά επίπεδα.

Οι ολιστικές αυτές θεραπείες, ΟΤΑΝ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΣΩΣΤΑ ‒ από πιστοποιημένους σε φυσικές θεραπείες ιατρούς και φυσικοπαθητικούς σε ασθενείς που συμμορφώνονται προς τις αγωγές και τις οδηγίες ‒ συμβάλλουν αποφασιστικά σε σημεία κλειδιά του ανθρώπινου οργανισμού.

Συγκεκριμένα:

  • Στη σταδιακή ηρεμία του αυτόνομου νευρικού συστήματος ώστε να αρχίζει να βγαίνει αργά και σταδιακά από την κατάσταση υπερδιέγερσης που χαρακτηρίζει όλες τις αυτοάνοσες παθήσεις και, στην περίπτωσή μας, τη σκλήρυνση κατά πλάκας.
  • Στον σταδιακό επαναπρογραμματισμό του νευρικού συστήματος ώστε να μειώνεται η τάση επίθεσης στους ίδιους τους ιστούς του σώματος και ο οργανισμός να μπαίνει σε κατάσταση συνοχής, οργάνωσης και ανέλιξης.
  • Στη βελτίωση της ποιότητας του ύπνου, παράγοντα σημαντικού για την ανθρώπινη αυτοθεραπεία.
  • Στη βελτίωση της ψυχολογικής κατάστασης
  • Στη βελτίωση της σωματικής ενέργειας
  • Στην καλύτερη δυνατή λειτουργία των αποτοξινωτικών μηχανισμών του σώματος – άρα και στη μείωση των παρενεργειών των χημικών φαρμάκων.
  • Στην αναχαίτιση ή μείωση των συμπτωμάτων (κινητικές δυσκολίες, συμπτώματα στο ουροποιητικό, διπλωπία, μουδιάσματα, αδυναμία, αστάθεια κ.ά.)
  • Στη βελτίωση της ποιότητας ζωής.

Όπως και σε κάθε περίπτωση που βοηθούμε με τις φυσικές θεραπείες έτσι και για τη σκλήρυνση κατά πλάκας τα περιθώρια βελτίωσης έχουν σχέση ΠΡΩΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΑΣΘΕΝΗ και όχι τόσο με την «ασθένεια».

Μπορούμε να δούμε αποτελέσματα που να υπερβαίνουν ακόμα και τις προσδοκίες των πασχόντων:

  • όταν έρχονται στις φυσικές θεραπείες ΝΩΡΙΣ
  • με ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα
  • με μικρή ή καθόλου επιβάρυνση από χημικά φάρμακα (στο παρόν ή στο παρελθόν
  • που ακολουθούν σωστά τις οδηγίες.

Όσο περισσότερα χρόνια έχουν περάσει από τη διάγνωση, όσο περισσότερα και πιο περίπλοκα προβλήματα αντιμετωπίζει ο ασθενής και όσο περισσότερα και βαρύτερα φάρμακα έχουν χρησιμοποιηθεί τόσο πιο μεγάλη προσπάθεια και υπομονή πρέπει να έχουμε, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχει πάντα η πιθανότητα βελτίωσης και ανάκαμψης.

Σε κάθε περίπτωση η φυσική αντιμετώπιση της σκλήρυνσης κατά πλάκας έχει πολλά συγκριτικά πλεονεκτήματα καθώς μπορεί να προσφέρει σημαντική βοήθεια με ασφάλεια και χωρίς παρενέργειες δίνοντας ουσιαστική ελπίδα για το παρόν και το μέλλον (προσδόκιμο ζωής με ποιότητα).

Δείτε εδώ την πενταετή πορεία μιας ασθενούς με σκλήρυνση κατά πλάκας με Ομοιοπαθητική και Συμπληρώματα Διατροφής.

Ρωτήστε ό,τι θέλετε εδώ τον Ιατρό Σταύρο Ταταράκη για τις δυνατότητες θεραπείας στη δική σας περίπτωση.

* Κάθε φυσική θεραπεία στο Medical Nature Center τελεί υπό την εποπτεία του Ιατρού Σταύρου Ταταράκη.

Πηγές – επιστημονική βιβλιογραφία:

  1. direct-ms.org/sites/default/files/Embry%20MS%20Drugs%20Don't%20Work%2007%2010.pdf
  2. youtube.com/watch?v=1WHn6DFZmwk - mcdougal diet (20.30-24.00)
  3. British Medical Journal JUNE 12, 2010, 340 :c2882 (Published 03 June 2010)
  4. nice.org.uk/Guidance/ta32