Όταν μιλάμε για στρες και για την ανάγκη να το αντιμετωπίσουμε δεν εννοούμε τη στιγμιαία υπερένταση σε καταστάσεις ξαφνικού κινδύνου ή έντονης προσπάθειας (οξύ στρες), αλλά το χρόνιο στρες.

Το χρόνιο στρες συνοδεύει συχνά ορισμένες δύσκολες για τον οργανισμό καταστάσεις:

Η αρχική αντίδραση του σώματος στο στρες είναι η εξής: Το συμπαθητικό νευρικό σύστημα δίνει εντολή να συσταλούν τα αιμοφόρα αγγεία σε όλα τα όργανα του σώματος εκτός από εκείνα που πρέπει να ανταποκριθούν άμεσα στον κίνδυνο: καρδιά, εγκέφαλος, πνεύμονες.

Σήμα κινδύνου; Σκέψου γρήγορα: Μένεις και παλεύεις ή τρέχεις να σωθείς!

Έχουμε φτιαχτεί για να τα βγάζουμε πέρα στις δυσκολίες με έναν οργανισμό που είναι προγραμματισμένος να λύνει πάντα πρώτο το πιο επικίνδυνο για τη ζωή πρόβλημα.

Σε κάθε πραγματική (ή ακόμα και νομιζόμενη) απειλή, η βιοχημεία μας μεταβάλλεται και ανταποκρίνεται ακαριαία: οι νευροδιαβιβαστές στέλνουν αμέσως σήμα από τον εγκέφαλο και η καρδιά αρχίζει να χτυπά πιο γρήγορα για να στείλει επειγόντως αίμα εκεί που χρειάζεται.

Και, Θεού θέλοντος, αντιδρούμε σωστά και σωζόμαστε: αποφεύγουμε το αυτοκίνητο που ερχόταν καταπάνω μας από το αντίθετο ρεύμα, καταφέρνουμε να μείνουμε ξύπνιοι για να προετοιμαστούμε για τις εξετάσεις, διώχνουμε την κατσαρίδα που τόλμησε να απειλήσει την καθαρότητα του σπιτικού μας.

Το οξύ στρες λειτουργεί υπέρ μας, αλλά δεν είναι για χόρταση. Δεν είναι συμβατό με την καλή λειτουργία του ανθρώπινου οργανισμού να γίνεται τρόπος ζωής, να μεταλλάσσεται σε χρόνιο. Το πιο απλό που μπορούμε να φανταστούμε ‒ και επιβεβαιώνεται από τις έρευνες ‒ είναι ότι η παρατεταμένη αγγειοσυστολή στο χρόνιο στρες μπορεί να προκαλέσει χρόνια υπέρταση και καρδιοπάθεια.

Στην πραγματικότητα όμως, το χρόνιο στρες επηρεάζει αρνητικά ολόκληρο τον οργανισμό, με αντίστοιχες συνέπειες στην υγεία, ανάλογα με τον τρόπο ζωής και τις προδιαθέσεις του κάθε ανθρώπου. Ευτυχώς, υπάρχουν ιατρικά αξιόπιστες φυσικές θεραπείες αντιμετώπισης του στρες, όπως είναι ο βελονισμός.

 

Κατηγορία προβλήματος υγείας: