Ας ξεχάσουμε για μια στιγμή τη "βαθμολογία" που πήρες στην πιο πρόσφατη εξέταση οστικής πυκνότητας, που ενδεχομένως έδειξε προχωρημένη οστεοπενία (τιμές T-score κοντά στο -2.4) ή οστεοπόρωση ( T-score 2,5 και  κάτω). Ας θυμηθούμε γιατί μπήκες στον κόπο να κάνεις την εξέταση της οστικής πυκνότητας. Ή γιατί η οστεοπόρωση είναι κάτι που πρέπει να αποφύγεις ή να καθυστερήσεις όσο γίνεται περισσότερο.

Ο λόγος είναι κυρίως ένας: ο κίνδυνος ενός κατάγματος ή ραῒσματος και οι επιπτώσεις στην ποιότητα της ζωής σου. Είναι όμως η μειωμένη οστική πυκνότητα η μοναδική ικανή συνθήκη για να σπάσει ή να ραῒσει ένα κόκκαλο;

Οστική Πυκνότητα και Ελαστικότητα των Οστών

Σκέψου ποιο σπάει πιο εύκολα αν το λυγίσεις: ένα πλαστικό καλαμάκι ή μια κιμωλία; Το καλαμάκι που χρησιμοποιείς για να πιεις ένα ρόφημα όσο κι αν το λυγίσεις δεν σπάει επειδή έχει ελαστικότητα. Ενώ η κιμωλία που είναι συμπαγές ανθρακικό ασβέστιο σπάει επειδή ακριβώς δεν έχει ελαστικότητα.

Ενώ όμως δίνεται έμφαση στην οστεοπόρωση και στη μέτρηση οστικής πυκνότητας, δεν γίνεται λόγος για την ελαστικότητα των οστών, την ιδιότητα που θα απέτρεπε ένα εύκολο ράισμα ή κάταγμα, ακόμα και αν ο δείκτης T-score έχει μπει στο πεδίο της οστεοπόρωσης.

Στην πραγματικότητα όμως, όπως έχουν δείξει και σχετικές έρευνες, ένα οστό με αυξημένη πυκνότητα δεν έχει μικρότερες πιθανότητες να υποστεί κάταγμα από ένα οστό με μικρότερη οστική πυκνότητα. Τη διαφορά στις πιθανότητες των καταγμάτων την κάνει η ελαστικότητα ενός οστού. Και αυτή εξαρτάται από την περιεκτικότητά του σε κολλαγόνο.

Όπως και η οστική μάζα έτσι και η περιεκτικότητα των οστών σε κολλαγόνο μειώνεται με την ηλικία. Κι αυτό αφορά όχι μόνο την ποσότητα του κολλαγόνου των οστών αλλά και την ποιότητα του κολλαγόνου που περιέχεται στο οστικό σύστημα ενός ανθρώπινου οργανισμού.

Έτσι, μια ολιστική αντιμετώπιση της "οστεοπόρωσης" (στην πραγματικότητα, της αποτροπής καταγμάτων) περιλαμβάνει και τη φροντίδα για παροχή θρεπτικών συστατικών που ευνοούν την ελαστικότητα των οστών.